Masuk sahaja pintu utama, satu kerusi telefon gah memainkan peranannya. Di sinilah saya duduk sambil memerhatikan anak2 bermain di luar sambil membelek-belek majalah. Di rumah teman-teman tidak pula saya nampak mereka letak kerusi di depan pintu, maka saya cuba tonjolkan kelainan. Kerusi tu terbayang-bayang dek di mata beberapa hari apabila melihatnya di kedai perabot. Bila dah asyik teringat-ingat, saya terus beli. Biar puas hati..
Tiada ulasan:
Catat Ulasan